loveleeteuk

 1.

ใคร ๆก็ว่าคนอย่างฉันรักใครไม่เป็น  แต่ทำไมถึงพูดกันแบบนั้นล่ะ....ฉันก็เป็นคนที่มีหัวใจเหมือนกันคนอื่น ๆ มีหัวใจไว้ให้ได้รักใครสักคน......ก็เท่านั้นเอง

“ไอ้เดีย!!แกอยู่ที่ไหนว่ะ”เสียงของเพื่อนหนุ่มพูดขึ้นด้วยความเร่งรีบ

“อยู่นี่!!นั่นหัวโด่อยู่นี่แกไม่เห็นรึไงว่ะ”เดียพูดขึ้นก่อนที่จะหันไปประชันหน้ากับเพื่อนหนุ่ม

“อ้าว!!โมโหอะไรว่ะ ตูอุตส่าห์ซื้อข้าวมาให้แกกินนะเนี่ย”เพื่อนหนุ่มพูดขึ้นอีกครั้ง แต่มันทำให้เดียรู้สึกว่าไม่เข้าหูเอาซะเลย

“ไอ้นพ!!จะพูดอะไรก็พูดให้มันดี ๆ หน่อยไม่ได้ไงว่ะ”เดียพูดขึ้นก่อนที่จะ

“อ้าว!!แกพูดก่อนนะเนี่ย”นพพูดทั้งทั้งที่กำลังเคี้ยวมะม่วงอยู่ในปาก

“ตกลงแกจะกินไม่ล่ะเนี่ย แล้วไอ้พลอยล่ะ ไม่อยู่รึไง”นพพูดเมื่อสังเกตเห็นว่าเพื่อนซี้อีกคนไม่ได้อยู่ในห้อง

“แล้วแกเห็นไม่ล่ะ”เดียพูดขึ้นก่อนที่จะลุกขึ้นมาจัดการกับอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ“ไม่ไหนของเค้าล่ะ นี่มันก็ดึกมากแล้วนะโว้ย!!”นพบ่นพึมพำกับตัวเองจนแทบจะไม่ได้ยินเสียง“อะไรนะ แกพูดว่าอะไรนะ”เดียถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงบ่นของนพ

“เปล๊า!!ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย แกหูไม่ดีเองง่ะ”นพพยายามพูดบิดเบือนทันที แต่ก็ไม่ได้ทำให้เดียหยุดสงสัยในคำพูดเมื่อกี้ไปได้

“ไม่ได้พูดได้ไงว่ะ เมื่อกี้ยังได้ยินอยู่เลย”เดียพูดขึ้นพร้อมกับหยิบชามก๋วยเตี๋ยวที่นพซื้อมาให้เมื่อกี้กินทันที

“จะบ้าเหรอ แกหูเฝื่อนเองนะโว้ย”นพพยายามปฏิเสธอีกครั้งก่อนที่จะก้าวเท้าเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง“อ้าว!!ไอ้บ้านี่ ทำไมต้องเดินหนีไปด้วยว่ะ”เดียบ่นกับตัวเองก่อนที่จะจัดการกับก๋วยเตี๋ยวที่อยู่ในมือ... 

…

….

“แกร๊กกก”เสียงประตูคอนโดเปิดขึ้น

“อ้าว!!พลอยกลับมาแล้วเหรอ”เสียงนพพูดขึ้นเมื่อเห็นพลอยกำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาในห้อง

“อืม!!เหนื่อยเป็นบ้าเลย ต้องทำรายงานอีก กว่าจะเสร็จนะพลอยแทบบ้าตาย”พลอยพูดขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า

“งั้นทานน้ำก่อนนะ”นพรีบวิ่งไปเอาน้ำมาให้พลอยทันที

“ขอบใจนะนพ...แล้ววันนี้มีอะไรกินบ้างล่ะ”พลอยพูดขึ้นด้วยความหิว

“มีดิ...นพไปซื้อข้าวหมูกรอบเจ้าที่พลอยอยากทานมาเลยนะ”นพพูดขึ้นพร้อมกับรีบจัดแจงกับข้าวแล้ววางบนโต๊ะ

“ขอบใจนะถ้าไม่มีนพป่านนี้พลอยคงจะหิวตายไปแล้วล่ะ”พลอยพูดพร้อมกับบรรจบทานข้าวที่นพเตรียมให้

“งั้นรีบกินแล้วก็รีบนอนเลยนะ พรุ่งนี้ไปเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”นพพูดขึ้นแล้วลูบหัวพลอยเบา ๆ ก่อนที่จะยิ้มให้

“นายนี่เห็นฉันเป็นเด็กตลอดเลยนะ”พลอยพูดขึ้นแล้วมองหน้านพ  นพที่ยืนอยู่ค่อย ๆ ก้มหน้าลงมาหาพลอยจนใบหน้าของคนทั้งสองแทบจะแนบชิดติดกิน 

. 

.. 

… 

…. 

“ปัง!!”เสียงเปิดประตูดังขึ้นทำให้ทั้งสองออกจากภวังค์

“นพ!!แกมีอะไรให้ฉันกินอีกป่ะว่ะ หิวเป็นบ้าเลย”เดียเดินออกมาจากห้องด้วยความหิว

“เอ่อ!!แกนี่ กินจุไม่เปลี่ยนเลยนะแกน่ะ”นพพูดขึ้น หน้านพและพลอยแดงระเรื่อ

“แล้วทำไมพวกแกต้องหน้าแดงกันด้วยว่ะ”เดียถามขึ้นด้วยความสงสัย“เปล่านี่ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”พลอยและนพพูดขึ้นเป็นเสียงเดียวกัน

“อ้าว!!นี่พวกนี้นี่ คำตอบของพวกแกนี่ไม่ได้ตรงกับที่ฉันถามเลยนะเนี่ย”เดียพูดขึ้นด้วยความสงสัย

“ก็เปล่านี่ ฉันเหนื่อยแล้ว ไปนอนก่อนนะ ยังไงก็....ฝากล้างด้วยแล้วกัน”พลอยพูดขึ้นก่อนที่จะลุกแล้วรีบวิ่งเข้าไปในห้อง

“อ้าว!!อย่าลืมอาบน้ำก่อนนะโว้ย”เดียตะโกนบอกเพื่อนทันที

“เอ่อ!!...เดี๋ยวฉันไปนอนบ้างนะ พรุ่งนี้มีเรียนต่อ”นพพูดจบก็รีบวิ่งเข้าไปที่ห้องของตัวเองทันทีปล่อยให้เดียนั่งงงอยู่คนเดียวก่อนที่จะเริ่มเข้าใจอะไรทุกอย่างมากขึ้นกว่าเดิม

"มันสองคน...เฮ้ย!!คงชอบกันแล้วสินะ"เดียพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะเดินเข้าไปนอน(จานก็ไม่ล้าง)

ขอบคุณที่อ่านจนจบ

เมื่ออ่านจบแล้วช่วยคอมเม้นให้ด้วยนะค่ะ