loveleeteuk

ความรักคุณอาจจะคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ไร้สาระ เสียแล้วก็เสียไป ไม่ต้องไปจำใส่ใจ

แต่!!!มันไม่ใช่เลย เรื่องที่ฉันกำลังจะพูด มันเป็นเรื่องที่ฉันคิดว่าฉันได้กระทำดีที่สุด

แต่กลับเป็นเรื่องที่แย่ที่สุดสำหรับเค้า เค้าคนนั้น

....วันหนึ่ง ฉันได้ก้าวเดินเข้าไปบริษัทหนึ่ง ฉันจะไปทำไมน่ะเหรอ ง่าย ๆ ก็ไปฝึกงานน่ะสิ

แรก ๆ ความรู้สึกที่ฉันมี ฉันพูดได้เลยว่าฉันกลัวมากที่จะเข้าไปฝึกงานที่นั้น

แต่ไม่เคย เค้าคนนั้นทำให้ฉันรู้ว่าการฝึกงานไม่ได้เป็นสิ่งที่หน้ากลัวเลยแม้แต่นิดเดียว

วันเวลาผ่านไป ความรู้สึกก็เปลี่ยน จากที่เคยชื่นชม กลับกลายเป็นชื่นชอบ

ฉันได้อยู่ใกล้ชิดกับเค้า(ฝึกงานกับเค้า) จนวันนึ่ง เค้ามาถามฉันว่า......

"ถ้าเรารู้สึกว่าอย่างเจอคน ๆ นั้นตลอดเวลามันหมายความว่าไง"

ฉันรู้สึกไม่ดีเลย ตอนที่เค้าถามฉันอย่างนั้น แต่ฉันก็ต้องระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้

ฉันรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง เหมือนมีมีดเล่มบางกำลังปักอยู่ที่อกของฉัน

ฉันได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้เค้ารู้สึกกับคนอื่นมากไปกว่านี้เลย

ฉันอยากเป็นคนนั้นที่เค้ารู้สึกบ้าง แต่จะให้ทำไงได้ ฉันจะเป็นต้องตอบคำถามของเค้า

ด้วยอาการที่นิ่งที่สุด

"ถ้าเป็นอย่างนั้น พี่คงชอบเค้ามั้งค่ะ"

เค้ามองหน้าฉันแล้วยิ้มให้ สีหน้าเค้าตอนนั้นเป็นสีชมพูระเรื่อ

สายตาที่เค้ามองฉัน ฉันรับรู้ได้เลยว่าเค้ารู้สึกยังไงกับคนคนนั้น

"แล้วถ้าเรารู้สึกว่าใจสั่นตลอดเวลาเวลาอยู่ต่อหน้าเค้าล่ะ"

ฉันฝืนยิ้มให้แทบไม่ไหว น้ำตาของฉันกำลังจะไหลเอ่อมาสู่ใบหน้า

"ถ้าอย่างนั้น พี่ก็คงรักเค้าแล้วมั้งค่ะ"

ฉันตอบเค้าด้วยน้ำเสียงที่สั่น พี่เค้าตกใจมากที่ฉันมีน้ำเสียงแบบนั้น แต่เค้าก็ไม่ลดละ

ที่จะถามฉันต่อว่า

"ทั้ง ๆ พี่เป็นเกย์ในสายตาคนอื่นเนี่ยนะ เค้าจะยอมรับพี่ได้เหรอ"เค้าถามฉัน(เค้าเป็นเกย์มาก่อน)แล้วจับมือฉันไว้แน่น

"คนเราเปลี่ยนกันได้ไม่ใช่เหรอค่ะ ถ้าผู้หญิงคนนั้นสามารถทำให้พี่เปลี่ยนไปได้ พี่ก็น่าจะภูมิใจไม่ใช่เหรอค่ะ"

ฉันฝืนตอบเค้า

"แล้วเค้าจะรักพี่ตอบมั้ยล่ะ"เค้าถามฉัน สายตาของเค้าที่มองฉันดูระยิบระยับ ดวงตากลมโตของเค้ามองมาที่ฉัน ในดวงตาของเค้า ฉันเห็น เห็นตัวของฉันเองอยู่ในดวงตาที่ระยิบระยับของเค้า

"ถ้าพี่บอกเค้าไปตรง ๆ พี่ก็จะรู้คำตอบเองค่ะ"

"น้ำพี่รักน้ำนะ"ฉันได้ยินคำนั้น ความรู้สึกเจ็บปวดที่มี กลับกลายเป็นความดีใจอย่างบอกไม่ถูก

"น้ำก็รักพี่นะคะ"

ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้ยินคำนั้น และถึงมันจะเป็นเวลาแค่3เดือนกว่า ฉันก็รู้สึกดี ที่ฉันได้รักเค้า

ฉันคบกับเค้าได้แค่3เดือนกว่า ฉันก็รู้ว่าเค้าเป็นโรคร้ายที่ไม่สามารถรักษาได้อีกแล้ว

เค้าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เค้าอยู่ได้แค่3เดือนกว่า ทุก ๆ คนคิดว่ามันเป็นวินาทีที่เลวร้ายที่สุด

แต่ไม่เลย มันเป็นเวลาที่มีค่าที่สุดสำหรับฉัน เค้าไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเค้ากำลังจะตาย

เค้าทำเหมือนกับว่าเค้าไม่ได้เป็นโรคร้าย ทุก ๆ วัน เวลา และนาที เค้ามอบความสุขให้ฉันโดยไม่คิดอยากจะได้สิ่งใดตอบแทนจากฉันเลย

จนวันนึงถึงเวลาแล้วที่เค้าต้องไป ฉันรู้สึกได้ว่าเค้าเจ็บปวดอย่างรุนแรง แต่เค้ากลับไม่แสดงอาการใดๆ ให้ฉันได้เห็น

เค้ามีความอดทนเป็นอย่างมาก จนถึงเวลาที่เค้าต้องจากไป

คำสุดท้ายที่เค้าบอกกับฉัน

"พี่รักน้องน้ำ และจะรักแบบนี้ตลอดไป ไม่เปลี่ยน...."

ฉันกลั้นน้ำตาแทบไม่ไหว น้ำตาฉันไหลนองออกจากตา คำสุดท้ายที่ฉันพูดให้เค้าได้ยิน

"น้ำก็รักพี่นะค่ะ...."

เค้าจากฉันไปพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉันจะได้เห็นเป็นครั้งสุดท้าย

......................ขอบคุณสำหรับความรู้สึกที่มีให้ ขอบคุณนะค่ะที่คอยช่วยเหลือและห่วงใย ขอบคุณค่ะที่ไม่เคยทำให้รู้สึกว่าเครียดเวลาได้อยู่กับพี่ ของคุณเสมอ...................และรักเสมอค่ะ........................

..........นี่คือความรักของฉัน แล้วคุณล่ะ!!! ความรักของคุณเป็นแบบไหน และคุณทำดีกับคนที่คุณรักรึยัง หากไม่ทำ คุณอาจจะเสียใจ และเสียเค้าไปตลอดกาล และอาจจะไม่ได้เค้ากลับคืนมาอีกตลอดไป

edit @ 22 Dec 2007 13:23:24 by feemodel

edit @ 22 Dec 2007 13:38:50 by feemodel